Het Beeldende Kunstjournaal is een uitgave van het Platform ArtizonTaal. Eindredactie: Rob den Boer. Postadres: Postbus 268, 4100 AG in Culemborg, E-mail: redactie.bkj@hetnet.nl.
[terug]

KUNSTEXPOSITIES

en commentaar

door Wim Adema, beeldend kunstenaar

 

 

5. Peter Otto (1955 ) 'Votiv en totem; beelden
(21 mei-24 september 2006 in het Museum Beelden aan Zee te Scheveningen)

Een groter contrast tussen beeldhouwers lijkt niet mogelijk. De realistische, traditioneel gemaakte beelden van Comelis Zitman tegenover de 'impulsbeelden' van Peter 0tto. De beelden van 0tto lijken impulsief te zijn ontstaan. Het 'beeld' groeit vanuit een zoeken, een impulsiviteit, balancerend op de rand van de mogelijkheden van het materiaal. Zijn beelden ademen avontuur. Hij daagt zijn kleimateriaal en glazuren uit tot nieuwe beeldtaal.

Het is bepaald geen gemakkelijk werk. Vooral na de beelden van Comelis Zitman is het een schok. Een volstrekt andere belevingswereld. De vorm van de beelden kunnen bepaald worden door orde en chaos, goed en kwaad maar ook vertwijfeling. Schijnbare 'stillevens' op een plateau zijn door golven van glazuur haast onherkenbaar geworden.

Peter Otto gebruikt het glazuur als stroom, een beweging en let niet op detaillering. Oorspronkelijke vormen worden hierdoor onthecht van hun betekenis. 0tto maakt 'offerbeelden'.
Men zoekt naar een verbinding met Votiv en totem: gelofte & offerbeeld. Hij verwijst naar gebruiken uit het verleden en/of niet-westerse cwturen. Oergebruiken (Afrikaanse beeldtaal) inspireren 0tto. Bijvoorbeeld het animisme, waarin aan de dingen een ziel wordt gegeven; de vormen een betekenis wordt teruggegeven. De afbeelding niet als illusie, maar als poging om de goden gunstig te stemmen. Om kwade geesten te verdrijven en zieken te genezen.

Zijn beelden roepen een conftontatie op. Er is geen esthetisch plezier voor de kijker. Het zijn géen gemakkelijke toegankelijke beelden. Concessies worden niet gedaan. Er is geen referentiepunt. Sommige beelden, bijvoorbeeld in de Zeezaal, tonen felle contrasten tussen glanzende en matte glazuren, waardoor de compositie nog chaotischer wordt. Vormen die impulsief geplaatst lijken. Bijvoorbeeld: le cercle rouge.

In sommige beelden (#357 en # 521) lijkt Peter 0tto een soort rustpunt te hebben gevonden. Objecten in matbruine bronskleur tonen rechtopstaande muren die aan beide kanten een eigen abstracte compositie hebben. De huid van het beeld laat nu haar structuur en vormtaal zien. Intens bewerkte 'muren' vol tekens en chaos.

Is de zoektocht van Peter Otto in deze beelden tot 'rust' gekomen?
De verlichting in de Zeezaal vond ik een probleem. Er was te weinig gericht licht. Het zwakke egale licht deed m.i. afbreuk aan de beeldende kwaliteit van zijn werk. De ruimte was te donker. In de Noordpatio verraste een monumentale sculptuur. Een romp van een mens rust wankel op een grote pot, een romp, welke weer gedragen (gesteund) wordt door 'lemen' voeten.

De plaatsing van de beelden in verschillende ruimtes deed m.i. het werk van 0tto tekort. Zijn beelden moet men bij elkaar zien in een grote heldere ruimte. Dan wordt zijn verhaal en beeldtaal duidelijker. De beelden hebben meer ruimte en licht nodig.

Peter 0tto: beelden van een 'zoekend' kunstenaar. Zij werkwijze lijkt aangestuurd door 'gelofte & offerbeeld'.

Peter 0tto volgde de schilders opleiding aan het AKI te Enschede. Hij exposeerde o.a. in het Museum Boijmansvan Beuningen te Rotterdam, het Dordrechts Museum en het Museum Kurhaus Kleve. 000 deed mee aan 'Sonsbeek' (curator Jan Hoet, 2001). Zijn expositie in het Museum Beelden aan Zee is het eerste overzicht van het sculpturale oeuvre van Peter 000 (1995-2006). Hij maakte vijf monumentale beelden in het Europees Keramisch Werkcentrum te Den Bosch.