Zijn onze 'goede' voorzieningen dan niet een remmende factor voor de ontwikkeling van onze grote creatieve talenten?

Een romanschrijver, een dichteres, een componist, een choreograaf, een architect, een beeldhouwer, een graficus kunnen slechts een kunstwerk maken, indien zij hun 'diamant' tot in alle finesses vorm kunnen geven.

Is het mogelijk om in ons land 'zonder steun' tot een werkelijk groot kunstenaar uit te groeien?

Dit is m.i. een bijzonder ingewikkeld probleem. Beeldende kunst is op de eerste plaats een individueel creatief proces. Werkelijke beeldende kunst ontstaat m.i. in een situatie van strijd, conflicten, een zoeken. Kortom men verkeert aan de rand van het bestaan. Dat geldt ook voor componisten, schrijvers, choreografen e. v. Bijzondere kunst wordt gerealiseerd door een gevecht met jezelf.

Schept bijvoorbeeld een basisstipendium ruimte voor een bijzondere artistieke prestatie?

Het is mogelijk, maar er zitten gevaarlijke 'kanten' aan het 'subsidiëren' van beeldende kunst. Het vraagt veel discipline om de geboden 'vrijheid' optimaal te gebruiken.

Volgens mij is er in deze tijd slechts één mogelijkheid voor de beeldend kunstenaar: allereerst alleen op weg gaan en geen inmenging in de artistieke inhoud van je werk toestaan. Later wordt de maatschappelijke betekenis zichtbaar.