Mei - juni 2019, 14e jg. nr.2. Eindredactie: Rob den Boer. E-mail: redactie.bkj@gmail.com.
 

Glasplastik und Garten 2019
Munster, Lüneburger Heide

Van 17 augustus t/m 8 september 2019 vindt in Munster de elfde internationale expositie 'Glasplastik und Garten' plaats. Meer dan honderd (grote) glazen sculpturen worden door 67 kunstenaars uit twaalf landen in de omgeving van de Örtze, de Ollershof en de oude watermolen geplaatst.

Door Han de Kluijver

In de historische St. Urbanikerk en de bibliotheek worden ook nog (kleinere) werken van de deelnemende kunstenaars tentoongesteld. Tijdens de opening wordt de winnaar van de kunstprijs van de stad Munster bekendgemaakt. Uit Nederland doen de volgende kunstenaars mee:

Ton Bruyns woont en werkt in Sint-Annaland. Hij werkte als technisch trainer in de voedings-en procesindustrie, maar steeds vaker kwam bij hem het gevoel boven dat hij meer met zijn creatieve ideeën bezig wilde zijn in plaats van met 'bouten en moeren'. Al lange tijd was Ton gefascineerd door de kleurrijke ramen in kerken. Aan de Academie voor Beeldende Kunst te Antwerpen, Merksem, rondde hij de vijfjarige opleiding 'Kunstambacht Glas in Lood' af. Daarna is hij aan de Academie Berchem, Antwerpen gestart met de opleiding Glaskunst.

Voor de internationale buitenexpositie 'Glasplastik und Garten 2019' selecteerde de jury zijn object 'Perspective' (ca. 100 x 60 x 60 cm). Het beeld bestaat uit zes ovale ringen van gegoten glas, die opgehangen zijn in een frame. De ringen worden steeds kleiner van afmeting, waardoor een perspectivistisch effect ontstaat. De inspiratie voor dit werk vond Bruyns in de tekeningen van Leonardo da Vinci.

Hein van de Water woont in Groningen en werkt sinds 1984 met het materiaal glas. Nadat Hein zijn eerste glas-in-loodruitje restaureerde, ontwikkelde hij zich tot glasrestaurator, glaskunstenaar en vermaard glasspecialist. Het glas wordt door hem gesmolten, gebroken, met een beitel bewerkt, geslepen, gezandstraald en gepolijst. De huid, de oppervlakte, de textuur en het ruwe zijn elementen die voor Hein van de Water van groot belang zijn. Zijn objecten zijn statements die haast geen titel of uitleg nodig hebben. Soms zijn de werken stil en ingetogen, soms agressief en vlijmscherp. De combinatie van monumentaal en stil en terughoudende kleuren, met soms een lichtaccent dat amper te zien is, maakt het werk geheimzinnig en spannend. De sculptuur die in Munster van Hein van de Water wordt geplaatst, is 76 cm hoog en 30 cm breed en inclusief standaard 174 cm hoog.

Han de Kluijver uit Geervliet laat met zijn glasobjecten zien dat de grens tussen architectuur en sculptuur minder scherp is dan dikwijls wordt aangenomen. “Als architect creëer je ruimte met behulp van glazen wanden en gevels. De glazen objecten creëren vooral ruimte in figuurlijke zin. Ze zijn een metafoor van de letterlijke ruimtebeleving, waarin de architectuur voorziet en laten zien, dat architectuur het afbakenen van ruimte is.”

Han de Kluijver volgde begin jaren zeventig de kunstacademie, voordat hij architectuur en stedenbouw studeerde en zich in 1980 toelegde op de architectuur. Hij voelt zich meer architect dan kunstenaar, maar in werkelijkheid versterken de twee disciplines elkaar. ‘Als architect voel ik me gedreven door vrijheid, terwijl het een sterk aan regels gebonden vak is. In kunst vind ik die vrijheid.’ Voor Han de Kluijver is glas een metafoor voor het leven: fragiel, niet altijd transparant, soms gekleurd en vaak betoverend. In Munster wordt van hem de 2.20 cm hoge sculptuur 'Gemummificeerde leegte' tentoongesteld.

Jenny Ritzenhof uit Groningen wil haar fascinatie voor bepaalde glasobjecten analyseren, waarbij ze vooral nieuwsgiering is naar hoe heet glas beweegt, hoe het ineenstort, ineenstrengelt en buigt als je het door de hitte zichzelf laat vormen.

In Munster laat Jenny het object 'Lover 11' zien. Het object is onderdeel van een onderzoek, hoe twee om elkaar gedraaide geblazen bollen zich tot elkaar verhouden, nadat ze uit elkaar getrokken zijn. Het resultaat is een vorm, waarbij delen nog contact met elkaar hebben. Hierna worden de objecten geslepen en worden er met acrylverf afdrukken van de randen gemaakt. Deze procedure wordt herhaald totdat het glaswerk helemaal verdwenen is. Het enige wat dan overblijft, zijn de afdrukken. Door deze afdrukken te digitaliseren, kan Ritzenhof een animatie maken die overeenkomt met een reis door een glasobject. De afdrukken hebben ander uiterlijk dan het origineel, maar ze dragen nog steeds informatie van het oorspronkelijke object. Tegelijkertijd zijn ze onafhankelijk en hebben ze een autonome identiteit. Het is een replicatie zonder een replicatie te zijn.

Jakobine von Dömming woont en werkt in Groningen en is sinds 1988 werkzaam met het materiaal glas. Jakobine benadert het glas op een schilderachtige manier. Glas in reliëf gesmolten wordt het 'canvas' voor brandschilderwerk. Altijd is er een thema en meestal een reeks. De 'Happy fat women' is een serie over het actuele vrouwenbeeld in de media en de waanzin van jonge vrouwen om aan dit beeld te willen voldoen. Opgeleid als schilder gebruikt Jakobine de eeuwenoude techniek van het brandschilderen, in combinatie met reliëf smelten en buigen, voor deze monumentale vrouwenfiguren. De in Munster getoonde objecten gaan over dikke, krachtige, vrolijke en gelukkige vrouwen. De beelden zijn 165 cm hoog, 62 cm breed en 21 cm diep. De krachtige kleuren en het medium glas geven het werk een heel bijzondere uitstraling, die de ideeënwereld van Jakobine versterkt.

Nel Beekers komt uit Dongen en heeft op latere leeftijd het materiaal glas ontdekt. In 2010 begon zij aan de Kunstacademie te Merksem, waar de behoefte om met glas te werken vaste vormen aannam. Na haar afstuderen in 2016 ging zij naar de academie in Berchem, waar zij de 3D-mogelijkheden van glas, glasgieten, glasblazen en vormgieten verder onderzocht.

In Munster is het object 'Twee cirkels' te zien. De cirkels staan open naar elkaar. De open kant symboliseert het openstaan voor vernieuwing. De gesloten kant duidt het vasthouden aan van wat er is. Samen staan ze voor het naar elkaar toe komen van mensen. De kleuren staan voor mens, aarde en lucht. De wind laat de cirkels draaien, zodat ze elke keer weer een ander licht vangen. Door de vorm en het kleurgebruik versterken de cirkels elkaar.

Glasplastik und Garten 2019, 17 augustus t/m 8 september 2019, informatiepunt: Glasgalerie an der Örtze, Lüneburger Straße 9a, Munster, Duitsland. Website: www.glasplastik-und-garten.de.

Han de Kluijver is architect bna bni bnsp.