Dec. 2023 - jan. 2024, 18e jg. nr.3. Eindredactie: Rob den Boer. E-mail: redactie.bkj@gmail.com.
 
VOORKANT ACTUEEL AGENDA UITGELICHT ARCHIEF COLOFON 
voorpagina
artikel
recensies van tentoonstellingen actuele exposities
Nederland BelgiŽ
opmerkelijke
kunstberichten
artikelen uit  
vorige nummers

over Het Beeldende Kunstjournaal

 

Uitgelicht
Berichten van musea, andere kunstpodia en uitgeverijen, met aansprekende tentoonstellingen en nieuwe kunstboeken, voor u geselecteerd door de redactie.

Museum, Voorlinden: Anselm Kiefer – Bilderstreit!

Dankzij zijn eigenzinnige beeldtaal, vol verwijzingen naar geschiedenis, mythologie en literatuur, groeide Anselm Kiefer (1945) uit tot een van de grootste kunstenaars van onze tijd. Zijn werk is een lust voor het oog en prikkelt het brein. Hij denkt groots, werkt op monumentale schaal met ongebruikelijke materialen en deinst er niet voor terug om de ongemakkelijke vragen van het leven te stellen. Tijdens zijn solotentoonstelling Bilderstreit bij Voorlinden kun je zijn intrigerende schilderijen, sculpturen, kunstenaarsboeken en installaties zien. Een groot aantal daarvan is nooit eerder vertoond.

Anselm Kiefer is een onvermoeibare alleseter met oneindig veel interesses.

 
Portret van de kunstenaar. Foto: © Anne Claire de Breij.

De kunstenaar is altijd op zoek naar nieuwe inzichten en betekenissen. En dat zie je duidelijk terug in zijn gelaagde werk. Daarin verweeft hij Germaanse mythologie, geschiedenis, poëzie, literatuur en filosofie. Hij gebruikt daarbij traditionele en onconventionele materialen, zoals goud, olieverf, stro en lood. Kiefer stelt zijn werken bloot aan de elementen, steekt ze in brand, voegt levensgrote objecten toe of beitelt eerder aangebrachte lagen weg. Zo creëert hij ware symfonieën vol textuur en betekenis, waaraan hij liefst blijft doorwerken. Want een kunstwerk is voor hem eigenlijk nooit klaar.

Voorlinden heeft de tentoonstelling 'Bilderstreit' in nauwe samenwerking met de kunstenaar zelf gemaakt. Anselm Kiefer krijgt in Wassenaar alle ruimte om de breedte van zijn oeuvre en interesses te etaleren. De focus daarbij ligt op zijn werk uit de afgelopen vijftien jaar. Zo kun je in Voorlinden dwalen door grootse landschappen, langs sculpturen met meerdere betekenissen en voorbij installaties vol symboliek. Je kunt titels, geciteerde teksten, technieken en materialen analyseren in een poging de poëtische raadsels van Anselm Kiefer op te lossen of gewoonweg dwalen door de wereld die de kunstenaar aan je voorlegt.

Anselm Kiefer werd geboren net voordat de Tweede Wereldoorlog eindigde. Als kind speelde hij in de ruïnes van het naoorlogse Duitsland en bouwde hij huizen van stenen die hij tussen het puin vond. Hij is daarna altijd blijven bouwen en afbreken. Hij was één van de eerste Duitse kunstenaars die eind jaren zestig de recente geschiedenis van zijn moederland onder de loep nam. Aanvankelijk stuitte hij daarom op veel kritiek, later oogstte hij juist veel waardering omdat hij blootlegde wat onbesproken bleef. In de afgelopen vijf decennia heeft hij een oeuvre van formaat opgebouwd en een grote schare fans, van jong tot oud, die hem tot op de voet volgt. Zijn werk is opgenomen in belangrijke museumcollecties over de hele wereld en Voorlinden heeft meerdere werken in de collectie.

Bij de tentoonstelling verschijnt een catalogus 'Anselm Kiefer – Bilderstreit!' met een tekst van Rudi Fuchs.

Anselm Kiefer – Bilderstreit!, t/m 25 februari 2024, Museum Voorlinden, Buurtweg 90, Wassenaar. Website: www.voorlinden.nl.

Terug naar boven

 

FOAM, Amsterdam: Tina Modotti - Artist and Activist

Foam is zeer verheugd om een uitgebreid overzicht en eerbetoon aan het werk van de markante fotograaf Tina Modotti (1896-1942) aan te kondigen, een iconische figuur in de wereld van de fotografie. Vanwege haar unieke positie als kunstenaar en activist speelde ze een actieve rol in de grote politieke gebeurtenissen van de jaren 1920 en 1930. Haar portretten van beroemde kunstenaars zoals Diego Rivera of haar partner Edward Weston, bieden een uniek kijkje in hun wereld, terwijl haar afbeeldingen van Mexicaanse boeren en arbeiders haar standvastige toewijding aan sociale doelen weerspiegelen.

Geboren in Italië, leidde Modotti's reis haar naar het epicentrum van kunst en politiek in het begin van de 20e eeuw, van haar vroege dagen als actrice in stomme films in Hollywood tot haar connecties binnen de Mexicaanse kunstbewegingen waar Frida Kahlo en Diego Rivera een centrale rol speelden. Met haar camera legde Modotti de bezienswaardigheden en mensen van Mexico vast, met een focus op vrouwen, folklore en religieuze kunst. Haar rauwe fotografische werk plaatst haar stevig als een centrale figuur in de wereld van de modernistische fotografie. Modotti's verhaal strekt zich echter ver uit voorbij artistieke kaders.

 
Vrouw uit Tehuantepec (met jicalpextle, inheemse schaal), 1929, foto: Tina Modotti / Courtesy Throckmorton, Fine Art, New York.

Haar verbinding met revolutionaire idealen plaatst haar aan de voorhoede van sociale verandering. Nadat ze zich in Moskou vestigde en zich aansloot bij de Communistische Partij van de Sovjet-Unie, gaf ze in 1931 de fotografie volledig op om zich aan de politiek te wijden. Modotti overleed in 1942 op 45-jarige leeftijd. Tientallen jaren na haar leven werd haar talent overschaduwd door mysteries en het ontbreken van biografische informatie. Het maakte van haar leven een legende.

De tentoonstelling brengt bijna 250 vintage prints samen die zijn uitgeleend door negen belangrijke internationale instellingen en diverse particuliere bruikleengevers en collecties, waaronder geïllustreerde tijdschriften en originele werken van fotografen uit Modotti's naaste omgeving, zoals Edward Weston.

De tentoonstelling 'Tina Modotti ­– Artist and Activist' is de derde in een reeks waarin Foam een platform biedt aan onvertelde verhalen van onbekende iconen. Net als Ernest Cole en Ara Güler eerder dit jaar, kiest Foam ervoor om de geschiedenis vanuit een ander perspectief te bekijken door een platform te bieden aan kunstenaars die over het hoofd zijn gezien of zijn vergeten binnen de bestaande geschiedenis van de fotografie. Voor het grootste deel van haar leven en daarna werd het werk van Tina Modotti overschaduwd door de invloedrijke en beroemde fotograaf Edward Weston, die haar had geïntroduceerd op het gebied van fotografie. Recent onderzoek heeft uitgewezen dat de fotografie van Weston en Modotti vaak moeilijk van elkaar te onderscheiden is, waarbij foto’s soms ten onrechte aan Weston worden toegekend. Met deze tentoonstelling biedt Foam Tina Modotti een podium om haar te erkennen als een van de meest toegewijde en uitmuntende kunstenaars van haar tijd.

Tina Modotti - Artist and Activist, t/m 31 januari 2024, Foam, Keizersgracht 609, Amsterdam. Website: www.foam.org.

Terug naar boven

 

Bozar, Brussel: Victor Horta en de grammatica van de art nouveau

Ter gelegenheid van 'Art Nouveau Brussels 2023' presenteert Bozar in samenwerking met het Hortamuseum een tentoonstelling die de architecturale aanpak verkent van de Belgische architect Victor Horta (1861-1947). Via archiefdocumenten, foto’s, plannen, originele schetsen en modellen krijgt het publiek doorheen negen hoofdstukken een beeld van de fundamenten van Horta’s architecturale taal.

Verschillende ontwerpen komen aan bod – van burgerhuizen zoals huis Tassel tot publieke gebouwen zoals het Paleis voor Schone Kunsten of warenhuis Waucquez. De tentoonstelling heeft ook aandacht voor de bredere maatschappelijke context waarin Horta zijn ontwerpen creëerde.

 
Victor Horta, Huis Tassel. Foto: (c) Maxime Delvaux.

In 1929 verrees het Paleis voor Schone Kunsten in het centrum van Brussel. Het totaalontwerp ervan werd door Victor Horta uitgetekend en mag gelden als een van de hoogtepunten van zijn carrière. Het Paleis is daarom de uitgelezen locatie voor een tentoonstelling die licht schijnt op het oeuvre van een van de invloedrijkste Belgische architecten. Deze tentoonstelling gaat langs negen opeenvolgende zalen in op de grammatica van Horta’s art nouveau die tussen 1893 en 1903 tot stand kwam. In elke zaal staat telkens één ontwerp van Horta centraal, waarrond een terugkerend thema of aspect van zijn ontwerpmethode uitgewerkt wordt.

Enkele hedendaagse kunstenaars bieden een actuele blik op het werk van Horta. Fotograaf Maxime Delvaux realiseerde nieuwe foto’s van verschillende Hortagebouwen. De film 'Vivre la maison Horta' van Marie-Ange Guilleminot gaat samen met de tentoonstelling in première en is in de expozalen te bezichtigen. Tot slot creëert de Frans-Canadese kunstenares Kapwani Kiwanga nieuw werk, een tapijt met een decoratief bloemenpatroon dat refereert aan de ornamentele art nouveaustijl (te bezichtigen van 10.11.23 > 10.03.24 in de raadzaal).

Naar aanleiding van de expo verschijnt ook een publicatie uitgegeven door Mercatorfonds en Bozar Books met essays van verschillende nationale en internationale Horta-experten zoals Aniel Guxholi, Deborah Silverman en Dirk van de Vijver. De expo sluit mooi aan bij de tentoonstelling 'Victor Horta versus Art Nouveau. Horta’s Vocabulary', die van 23 maart 2023 tot 7 januari 2024 loopt in het Hortamuseum.

Victor Horta en de grammatica van de art nouveau, t/m 14 januari 2024, BOZAR - Paleis voor Schone Kunsten, Ravensteinstraat 23, Brussel. Website: www.bozar.be.

Terug naar boven

 

Van Abbemuseum, Eindhoven: Sung Hwan Kim - Protected by roof and righthand muscles

Mensen hebben zich altijd over de wereld verplaatst. Ze nemen vaak niet alleen de cultuur van hun nieuwe thuis over, maar beïnvloeden deze op hun beurt ook weer met eigen tradities. Zo ook kunstenaar Sung Hwan Kim (1975, Zuid-Korea), die vaak voor langere tijd op verschillende plekken woont. Grenzen en migratie zijn dan ook terugkerende thema's in zijn werk. 'Sung Hwan Kim: Protected by roof and righthand muscles' is Kims grootste solotentoonstelling tot nu toe in Europa en brengt werken uit meer dan 20 jaar praktijk samen.

Sung Hwan Kim haalt veel inspiratie uit zijn eigen verleden. Daarbij gebruikt de kunstenaar folklore en mythe als middel om mensen zijn verhaal in te trekken.

 
Sung Hwan Kim, 'Hair is a piece of head', 2021, production still, 2021, courtesy of the artist.

Neem bijvoorbeeld de filminstallatie 'Love before Bond' (2017); een sprookje over twee mensen die elkaar nooit hebben ontmoet. Het werk is ontstaan vanuit Kims fascinatie voor de onrust van zijn nichtje in de overgangsjaren van tiener naar volwassene, wie ook een rol speelt in de film. Als Koreaans-Amerikaanse vrouw in de Verenigde Staten zoekt ze naar ruimte in het bestaande beeld van gemarginaliseerden.

Kim is zowel de kunstenaar als vormgever van de tentoonstelling. Hij maakt zintuiglijke interpretaties van de geschiedenis die ons uitnodigen om te vertrouwen op onze emoties en gevoelens. Om dit te bereiken maakt de kunstenaar gebruik van de architectonische en ervaringsgerichte aspecten van ontwerp en installaties, maar ook van het museum zelf. Met zijn installaties bestaande uit collage, performance, muziek en licht, verkent Kim thema's als migratie en grenzen en dompelt je onder in zijn eigen verbeeldingswereld. Ook verwerkt hij subtiele zintuiglijke prikkels in de tentoonstelling. Zo zijn bijvoorbeeld de muren bij het werk Dog Video (2006), een film over machtsrelaties en de kunstenaar die met zijn autoritaire vader onderzoekt, behangen met vellen flinterdun papier. Terwijl je voorbijloopt, bewegen en knetteren ze. Jouw aanwezigheid als bezoeker maakt je onderdeel van de tentoonstelling.

Het werk 'A Record of Drifting Across the Sea' (2017-) is gebaseerd op Kims onderzoek naar Koreanen zonder documentatie die begin twintigste eeuw naar de VS migreerden; hiertoe behoren ook de filminstallatie 'Hair is a Piece of Head' (2022) en het tweede deel van deze serie, 'By Mary Jo Freshley' (2023), dat voor het eerst te zien zal zijn in deze tentoonstelling. Met deze tentoonstelling nodigt de kunstenaar bezoekers uit om te reflecteren op hun eigen relatie met grenzen en migratie. Na een open studio-project bij Framer Framed afgelopen voorjaar, is dit Kims eerste grote Europese solotentoonstelling.

Sung Hwan Kim - Protected by roof and righthand muscles, t/m 26 mei 2024, Van Abbemuseum, Stratumsedijk 2, Eindhoven. Website: vanabbemuseum.nl.

Terug naar boven

 

Mondriaanhuis, Amersfoort: Albert Fiks, Fiks' zoektocht naar abstractie

De Amersfoortse schilder Albert Fiks (1908-1945) bereikte in de periode 1930-1940 zijn artistieke hoogtepunt met zijn kubistische en abstracte stillevens. De schilder is helaas niet oud geworden. Hij overleed al op zevenendertigjarige leeftijd aan een bloedvergiftiging. Toch heeft Fiks een veelzijdig oeuvre achtergelaten. Hieruit selecteerde gastconservator en Fiks-kenner Onno Maurer werken die de zoektocht van de schilder naar zijn eigen stijl, in beeld brengen. Maurer publiceerde in 2007 samen met Renske van der Linde – Beins de monografie Albert Fiks – De herontdekking van een veelzijdig talent.

 
Albert Fiks, 'Stilleven met kan, wijnfles en diverse vruchten', circa 1935, olieverf op doek. Collectie: Museum Flehite, Amersfoort.

Albert Fiks werd op 14 mei 1908 in Elberfeld (Duitsland) geboren als zoon van een Nederlandse vader en een Duitse moeder. Op tweejarige leeftijd kwam hij, na het overlijden van zijn vader, in een pleeggezin in Amersfoort terecht. Al vroeg bleek zijn teken- en schildertalent. Op zijn achttiende werd Albert Fiks lid van de Amersfoortse Kunstkring en leerde hij onder meer de schilders Jacob Nieweg, Willem van Dam en Jo Koster kennen. Zij stimuleerden hem om zijn talent verder te ontwikkelen. Ook stelde de Kunstkring hem in de gelegenheid te exposeren. Fiks trok vanuit Amersfoort naar ’t Gooi (Blaricum en Laren).

In Laren kwam de schilder in aanraking met het modernisme, wat grote invloed had op de stilistische ontwikkeling van zijn werk.Hij kwam onader andere in contact met Bart van der Leck en werd hij gewezen op het werk van Vilmos Huszár en Piet Mondriaan. Hij was diep onder de indruk van de moderne schilderkunstige innovaties van deze kunstenaars en ging zelf nu ook op zoek naar vereenvoudiging van zijn onderwerpen. Volkomen abstract is het werk van Albert Fiks nooit geworden, maar stilering en abstrahering zijn zijn schilder- en tekenkunst gaan karakteriseren.

Fiks' zoektocht naar abstractie, t/m 21 januari 2024, Mondriaanhuis, Kortegracht 11, Amersfoort. Website: www.mondriaanhuis.nl.

Terug naar boven

 

Cobra Museum, Amstelveen: Cobra 75: De vrijheidsschreeuw!

Het is 75 jaar geleden dat de Cobra-beweging in Parijs werd opgericht. De vreugde van totale geestelijke en artistieke vrijheid en spontaniteit moest een tegenwicht bieden aan de nachtmerrie van de oorlog. In Nederlandse kranten werd gesproken over geknoei, gekladder en verlakkerij.

"Wij discussieerden onophoudelijk en waren het op bijna alle punten met elkaar oneens. Maar de samenwerking was vruchtbaar zo lang wij het konden volhouden. Het punt was, dat wij elkaar wilden begrijpen om het met elkaar eens te kunnen zijn. Deze houding schiep een inspirerende samenwerking van een spanwijdte die ongelooflijk breed was." Asger Jorn, in 1967.

 
De Cobra-kunstenaars in 1949 voor het Stedelijk Museum in Amsterdam. Foto: Mw. E. Kokkoris-Syriër.

De toen zo revolutionaire Cobra beweging is nu verankerd in de Europese kunstgeschiedenis. Daarin wordt Cobra voornamelijk geassocieerd met kleurrijke, expressief-spontane schilderkunst die nog lang invloed heeft gehad. Het Cobra Museum in Amstelveen laat met de tentoonstelling zien dat Cobra veel meer was dan die ‘vrolijke kleurrijke kunstbeweging’ die het voor het grote publiek geworden is.

De oprichters van de Cobra-beweging verschillen nogal in hun ideeën over de betekenis van Cobra. Voor sommigen ligt die betekenis in Cobra’s bijdrage aan schilderkunstige ontwikkelingen, voor anderen in Cobra’s geest van absolute vrijheid en voor weer anderen in de samenwerkingen tussen de leden en de kruisbestuiving tussen dichters en schilders. Eén ding is zeker: over de betekenis van Cobra heeft nooit eensgezindheid bestaan. Het karakter van Cobra wordt misschien juist wel bepaald door de tegenstellingen en onenigheden tussen haar leden, iets wat Cobra haar vitaliteit verleent.

In deze tentoonstelling staan de uiteenlopende, soms haaks op elkaar staande perspectieven op Cobra centraal. In de selectie van zo’n 90 werken en archiefmaterialen uit eigen collectie ligt de nadruk op de periode dat de beweging officieel bestond, 1948-1951, maar er is ook werk opgenomen van eerdere en latere datum.

Cobra 75: De vrijheidsschreeuw! t/m 14 april 2024. Cobra Museum voor Moderne Kunst, Sandbergplein 1, Amstelveen. Website: www.cobra-museum.nl.

Terug naar boven

 

Drents Museum, Assen: Tilo Baumgärtel – Das selbe Wasser

Het Drents Museum presenteert in de Abdijkerk de tentoonstelling 'Tilo Baumgärtel – Das selbe Wasser'. De tentoonstelling is samengesteld door gastconservator Saša Bogojev en toont een overzicht van schilderijen, tekeningen en videokunst van Leipziger hedendaagse realist Tilo Baumgärtel (1972). 'Das selbe Wasser' past in de serie tentoonstellingen van het Drents Museum over kunstenaars van de (Neue) Leipziger Schule.

Het uitgangspunt voor Tilo Baumgärtels werk is altijd de zichtbare werkelijkheid. Zijn inspiratie haalt hij uit eigen waargebeurde herinneringen, maar ook uit bijvoorbeeld documentaires of boeken. Die verschillende inspiratiebronnen brengt de kunstenaar samen. Zelf noemt Baumgärtel zijn werken ‘kamers vol fragmenten’.

 
Tilo Baumgärtel, 'Elmsturm', 2013, 150 x 200 cm, olieverf op canvas, privécollectie, Neuss.

Die ‘kamers’ zijn als een screenshot uit een film die hij graag zou willen zien, waarbij hij het verhaal nooit helemaal uitwerkt. Zijn werk toont de stilte voor de storm, een sprookjesachtige wereld waarin kleurrijke figuren en vervreemdende achtergronden de bezoeker meenemen en uitdagen om zelf het verhaal verder in te vullen. In Das selbe Wasser neemt het Drents Museum de bezoeker via schilderijen, tekeningen en videokunst mee naar deze sprookjesachtige wereld.

Alumni en docenten van de Hochschule für Grafik und Buchkunst (HGB) worden vaak gezamenlijk de (Neue) Leipziger Schule genoemd. Hun stijlen en technieken verschillen, maar de kunstenaars worden allemaal geïnspireerd door de realiteit. Tilo Baumgärtel studeerde aan de HGB. Hij kreeg les van onder andere schilder Arno Rink en deelde een studioruimte met Neo Rauch. Aanvankelijk begon Baumgärtel de opleiding met interesse voor fotografie en film, later stapte hij over op de schilderkunst. Vandaag de dag maakt Baumgärtel naast beeldend werk nog steeds videokunst.

Tegelijkertijd met de solotentoonstelling van Tilo Baumgärtel is er in de kabinetten van het museum een nieuwe presentatie in de serie 'DMspotlight' te zien. In deze presentatie zijn werken van verschillende kunstenaars van de Leipziger Schule uit eigen collectie te zien, onder meer schilderijen en tekeningen van Katrin Brause, Kristina Schuldt, Falk Gernegross, Christoph Ruckhäberle en Matthias Weischer. Naast beeldende werken van kunstenaars wordt er ook een video getoond over het belang van de Leipziger Schule.

Bij de tentoonstelling verschijnt een gelijknamige publicatie met onder meer een bijdrage van gastconservator Saša Bogojev, Waanders Uitgevers, Zwolle, prijs: € 24,95.

Tilo Baumgärtel – Das selbe Wasser, t/m 3 maart 2024, Drents Museum, Brink 1, Assen. Website: drentsmuseum.nl.

Terug naar boven

 

Kunstmuseum Den Haag: Heringa/Van Kalsbeek, Springvloed

Liet Heringa (1966) en Maarten van Kalsbeek (1962) werken al 25 jaar samen onder de naam Heringa/Van Kalsbeek. Hun sculpturen dragen een grote mate van spektakel in zich en altijd is daar de suggestie van beweging.

"Wat is hier in vredesnaam gebeurd?, hoor je mensen vaak denken als ze een werk van ons zien", vertelt het duo dat beelden opbouwt van ijzer, gegoten kunsthars, touwen en ander materiaal. "We zoeken voortdurend de grenzen op van materialen, en de mogelijkheden zijn onuitputtelijk."

 
Heringa/Van Kalsbeek, 'Old names vanish, new names appear', 2021, 69 x 84 x 49,5 cm, staal, hout, glas, verf, hars en textiel.

De tentoonstelling 'Springvloed', die ze speciaal voor de Projektenzaal maken, heeft als vertrekpunt de drie wandreliëfs Splendor die recent aan het museum zijn geschonken. Uitgangspunt voor deze werken was een Japans beeld van een koning-bewaarder uit de dertiende eeuw. De beweeglijkheid in hun werk lijkt soms te leiden tot een chaotisch beeld, maar altijd is er een heldere structuur in de woekerende vormen te vinden. Dit kan door kleur of herhaling, of door een dwingende vorm. Dat maakt hun sculpturen tot visuele verrassingen. Hoewel het werk een sterk eigen beeldtaal bezit, is het ook geworteld in invloeden, zowel uit de natuur als uit allerlei culturen. Daarbij is er een sterke voorkeur voor processen van bloei en verval.

In deze tentoonstelling tonen Heringa/Van Kalsbeek behalve Splendor nog een aantal muurreliëfs. Werken die het midden houden tussen collage, sculptuur, tekening en schilderkunst. Daarnaast staat een aantal beelden vrij in de ruimte. Wat deze beelden gemeen hebben is dat ze een podium of een achterwand hebben. Daarmee is er de associatie met een theatrale setting, iets wat mooi aansluit bij de barokke stijl van Heringa/Van Kalsbeek. De beelden van Heringa/Van Kalsbeek zijn vaak van meerdere kanten te bekijken. In deze tentoonstelling zijn de werken dan ook zo opgesteld dat ook de achterkant te zien is.

Bij de tentoonstelling verschijnt een rijk geïllustreerd boek, 'Heringa/Van Kalsbeek - Area of Impact', met teksten van Benno Tempel, Edo Dijksterhuis en Kiene Brillenburg Wurth, prijs: € 24,90, ISBN/EAN: 978-90-811976-0-1. Boekpresentatie: zondag 12 november om 14.00 uur, aula Kunstmuseum Den Haag.

Heringa/Van Kalsbeek - Springvloed, t/m 18 februari 2024, Kunstmuseum Den Haag, Stadhouderslaan 41, Den Haag. Website: www.kunstmuseum.nl.

Terug naar boven

 

Maastricht, Bureau Europa: In Vitro – de Vele Levens van Glas

Bureau Europa, platform voor architectuur en design in Maastricht, toont van 16 december 2023 t/m 16 juni 2024 'In Vitro - de Vele Levens van Glas'. Deze tentoonstelling geeft een bevlogen, gelaagde inkijk in de vele levens van glas: van symbolische laag in hedendaagse architectuur tot duurzame materie voor de toekomst; van lokaal ambacht tot industrieel product met wereldwijde toepassingen in kunst, mode, design en gezondheid; van de glasmaker als muzikant tot onderzoeker, van romancier tot activist, en van gebrandschilderde vensters in het 19e-eeuwse katholieke Limburg tot de expressionistische Limburgse School.

 
White Heart (2023), Christien Meindertsma.

We kijken altijd door glas maar zelden naar glas. Als bouwmateriaal is het nu alomtegenwoordig maar ooit bracht het kleur in het leven van alledag. Kerkvensters vertelden de verhalen over wie wij zijn en hoe we ons moeten gedragen. Vandaag de dag is het gebruik van glas in architectuur over het algemeen prozaïsch: een materiaal dat licht doorlaat en binnen en buiten aan elkaar verbindt. In praktische zin biedt het gebruik van glas kansen voor de verduurzaming van nieuwe en oude gebouwen. Al sinds de industrialisering is het aura van de moderniteit verbonden met het gebruik van glas. In glas wordt de toekomst gezien, het materiaal wordt technologisch geïnnoveerd maar ook blijven de oude ambachten bewaard, wellicht geuit in nieuwe vormen.

Deze tentoonstelling onderzoekt het gebruik van glas in de architectuur in al zijn verschillende verschijningsvormen. Dat kan enerzijds een lokaal en ambachtelijk materiaal zijn, maar ook een industrieel product dat een onuitwisbare invloed heeft op hoe wij omgaan met elkaar, met architectuur en met de natuur om ons heen. De expositie brengt archiefmateriaal en oud glas-in-lood samen met introspectieve installaties en films die de glans en gelaagdheid van glas onderzoeken. Moderne Limburgse architectuur wordt met ontwerpen en maquettes getoond in de context, de filosofie en het symbolische belang van glas.

Met werken en bijdragen van Wiel Arets Architects | AtelierNL | Mathieu Bruls | Anna Büscher | Wim Delvoye | George Deswijzen | Batoul Faour | Mio Fujimaki | Antye Guenther | Happel Cornelisse Verhoeven | JCAU | Kraaijvanger Architecten | Giuseppe Licari | Dieter Lievens | Elvis López | Mecanoo | Christien Meindertsma | Maurice Mentjens | Ingeborg Meulendijks | MVRDV | Diego Semprun Nicolas | Ori Orisun Merhav | Youngeun Sohn | Berend Strik

Bureau Europa werd in 2006 opgericht als NAi Maastricht, een dependance van het voormalige Nederlands Architectuurinstituut (NAi) in Rotterdam. Sinds 2013 opereert de organisatie onafhankelijk als Bureau Europa, platform voor architectuur en design.

In Vitro – de Vele Levens van Glas, 16 december 2023 t/m 16 juni 2024, Boschstraat 9, Maastricht. Website: www.bureau-europa.nl.

Terug naar boven | LEES OOK DE KUNSTAGENDA

Inhoud